Lees het boek van Bruno

Bruno was een Duitse dog die elke dag hetzelfde rondje liep en bang was voor kleine honden. Zijn boek is gemaakt nadat hij in 2024 overleed: de chihuahua, de picknicktafel en eten van tafel, staand. Een voorbeeld, gemaakt nadat Bruno was overleden.

• 

  Bruno
• 

  Bruno

  2016 – 2024

  Bruno

• Bruno

  2016 – 2024

  Voor Bruno, die altijd voor bleef lopen.

  Bruno1

  Ras

  Duitse dog

  Jaren

  2016 – 2024

  Woonde bij

  Hein, en Eva in het weekend

  Was doodsbang voor

  kleine honden

  Kwam aanrennen voor

  Eva's sleutels op het tuinpad

  Kwam mee weg met

  eten van tafel, staand

  Bruno2
• 

  Bruno3

  Zes uur, elke dag

  Zes uur. Hij legde zijn kop op het bed, naast Heins hoofd, en ademde. Een kop van vijf kilo, genoeg om het bed scheef te laten zakken. Dan stond Hein op. Bruno liep voor hem uit naar het bos, elke dag dezelfde route, en wachtte bij elk kruispunt tot Hein koos welke kant ze op gingen.

  Bruno4
• 

  Bruno5

  Op het bospad, het laatste jaar. Hij liep voor Hein uit en keek om.

  Bruno6

• 

  Bruno7

  

  Bruno8
• 

  Het smalle pad langs de bramen, waar hij niet in paste en toch doorheen ging.

  Bruno9

  Bang voor drie kilo

  Kleine honden waren het probleem. Een chihuahua in het dorp, drie kilo maar genoeg, en Bruno ging achter Hein staan. Hij paste niet achter hem. Pepe blafte, de eigenaar zei sorry, Hein zei dat het niet gaf. Bruno keek de hele weg naar huis achterom. Sindsdien staken ze over bij het postkantoor.

  Bruno10

• Half binnen, half buiten

  De mand was een matras van een eenpersoonsbed, groot genoeg voor Bruno alleen. Maar hij lag ernaast, op de tegels, met zijn kop op de matras, alsof de rand genoeg was. In de zomer verplaatste hij zich naar de drempel van de achterdeur, half binnen, half buiten, en bleef daar liggen, zonder ooit echt in de mand te gaan.

  Bruno11

  

  Bruno12

• De sleutels van Eva

  Bruno hoorde Eva's auto niet aankomen. Hij hoorde de sleutels op het tuinpad. Dan stond hij al bij de deur, en Hein moest hem opzij duwen om open te kunnen doen. 'Hallo grote', riep Eva door de brievenbus, en zodra de deur openging, legde hij zijn kop op haar schouder. Eva is één meter zestig.

  Bruno13

  Hallo grote.

  Bruno14

• 

  Bruno15

  Bruno op de picknicktafel

  Het gras was nat, dus ging Bruno op de picknicktafel in het bos zitten. Een gezin kwam eraan met broodjes en at maar aan de andere tafel. Bruno bleef gewoon zitten. De vader lachte en vroeg of hij altijd zo deed. Hein zei ja. De kinderen kwamen kijken en Bruno liet zich aaien, op de tafel, zonder op te staan.

  Bruno16

• Wat hij ermee wegkwam

  • Eten van tafel, staand
  • Zonder te springen
  • Kop boven het tafelblad
  • Nooit afgeleerd

  Bruno17

  Staand aan tafel

  Bruno at van tafel, staand, zonder te springen. Zijn kop kwam vanzelf boven het tafelblad uit, dat scheelde hem de moeite. Eva zei dat Hein het moest afleren. Hein heeft het niet afgeleerd, en Bruno bleef gewoon komen wanneer het hem uitkwam, kop boven het blad, alsof dat de normaalste zaak van de wereld was.

  Bruno18
• 

  Zitten op het pad tot Hein de goede kant koos.

  Bruno19

  Acht jaar, korte route

  Bruno is acht geworden, oud voor een Duitse dog. Bij de omgevallen beuk, na tien minuten lopen, ging hij nog altijd zitten en keek naar Hein. Links was de lange route langs het veld, rechts de korte. Het laatste jaar kozen ze rechts. Hij wachtte nog steeds bij elk kruispunt, zoals hij altijd had gedaan.

  Bruno20

• Wie er nog meer hield

  Eva ging naast Bruno op de tegels liggen zodra ze binnenkwam. En Arie van de bakker hield elke zaterdag een oud brood apart, alsof het toevallig was. Hij zei dat het toch weg moest. Zo merkte je het: bij Eva op de vloer, bij Arie in een extra brood dat niemand had gevraagd.

  Bruno21

  

  Bruno22
• 

  Bruno23

  Bijna springen. Hij deed het nooit.

  Bruno24

• Acht jaar, wat oud is voor een Duitse dog. Het laatste jaar liepen ze de korte route, maar hij wachtte nog steeds bij elke kruising tot Hein een kant op liep. Op de tegels naast de mand ligt geen kop meer met zijn adem erbij. Bij de deur, als er sleutels op het tuinpad klinken, kijkt niemand meer op.

  Bruno25
  

  Hij wachtte altijd tot je koos.

  Bruno26

• Dit boek is gemaakt voor Bruno, uit de woorden en foto's van de mensen die van Bruno houden.

  huisdierboek.nl