Lees het boek van Max

Max is een Kooikerhondje dat woont bij Bas, Femke, Noor en Otto de kat. In zijn boek: de kaaslade, de kliko waar hij elke donderdag bang voor is, en waar hij echt slaapt. Een voorbeeld. 9 foto's, de antwoorden op de vragen, ongeveer tien minuten. Dat van jou wordt net zo gemaakt.

• 

  Max
• 

  Max

  2016

  Max

• Max

  2016

  Voor Max, die altijd voorop loopt alsof het zijn idee was.

  Max1

  Ras

  Kooikerhondje

  Geboren

  2016

  Woont bij

  Bas, Femke en Noor

  Huisgenoot

  Otto de grijze kat

  Doodsbang voor

  De kliko op donderdag

  Komt aanrennen voor

  De kaaslade en het woord 'tuin'

  Max2

• Kwart voor zes

  Max blaft niet. Om kwart voor zes gaat hij naast het bed staan en ademt in het gezicht dat het dichtstbij is, tot die persoon opgeeft. Zodra iemand overeind komt, loopt hij voorop naar de keuken, alsof het zijn idee was en niet het zijne af te wachten. Zo begint elke dag bij Bas en Femke.

  Max3

  

  Max4
• 

  Het gezicht dat hij trekt als de kaaslade opengaat.

  Max5

  De lade, niet de deur

  Niet de koelkastdeur, de lade. Max kan twee kamers verderop liggen slapen en toch naast je staan voor hij helemaal open is. Vorige week lag hij nog boven op Noor's bed toen Femke hem hoorde: het geklik van zijn nagels op de trap, en toch schrok ze. Het woord 'tuin' werkt trouwens net zo goed, in welke zin dan ook.

  Max6
• 

  Max7

  Waar hij echt slaapt

  Officieel slaapt Max in de mand in de gang. In werkelijkheid ligt hij op de vloer onder de keukentafel, op die ene warme tegel boven de leiding, om half vijf te wachten op eten. 's Winters trekt hij zelf de rode deken van de bank en kruipt eronder op het kleed. De mand blijft netjes leeg.

  Max8

• 

  Max9

  De kliko van donderdag

  Elke donderdagochtend, al tien jaar, is Max doodsbang voor de kliko aan de straat. Hij loopt er met een grote boog omheen en kijkt achterom, alsof hij bang is gevolgd te worden. De rest van de week is er niets aan de hand. Maar zet 'm op donderdag buiten, en de boog is er weer.

  Max10

• 

  Max11

  

  Max12

• De sloot in

  Vorig jaar mei, op de Wolddijk bij het land van Wieringa, liep Max met riem en al de sloot in, midden in een gesprek met mevrouw Wieringa. Hij stapte gewoon van de kant af, alsof er een vloer zou zijn. Mevrouw Wieringa zei 'oh' en ging door over de heg, ze kent hem al sinds hij een pup was. Max schudde zich uit over iedereen en liep door alsof het bij de route hoorde. Ze liepen nat naar huis.

  Max13

  

  Max14
• 

  Max15

  Hier gaat hij zitten. Of ze nu omkeren of niet.

  Max16

• Wat hij verzamelt

  • Altijd één sok, nooit een paar
  • Niet om op te kauwen
  • In de mand waar hij niet slaapt
  • Op wasdag telt Femke ze terug
  • Soms duikt er een onbekende sok op

  Max17

  De sokkenmand

  Sokken. Altijd één, nooit een paar. Max kauwt er niet op, hij verzamelt ze gewoon in de mand waar hij zelf niet in slaapt. Op wasdag haalt Femke de mand leeg en telt ze, terwijl hij toekijkt vanaf de warme tegel. Niemand zegt er iets van. Eén keer per jaar komt er een sok tevoorschijn die niemand herkent.

  Max18

• Wie er nog meer van hem houdt

  Noor leest hem voor op het kleed, met zijn kop op haar been, alsof hij meeluistert. Hiernaast bewaart meneer Wieringa elke ochtend een korstje voor Max en doet net alsof dat niet zo is, al is het al jaren hetzelfde ritueel. En Otto de kat schuift 's winters tegen hem aan om te slapen en ontkent dat glashard zodra iemand kijkt.

  Max19

  Hij doet alsof dat niet zo is.

  Max20

• 

  Max21

  

  Max22
• 

  Max23

  Zomeravond, na de bal. Dit is zijn standaardgezicht.

  Max24

• Kwart voor zes staat hij nog steeds naast het bed. De kliko wordt nog steeds omzeild op donderdag. Er duikt nog steeds af en toe een sok op die niemand herkent. Otto ontkent nog steeds dat hij tegen hem aan slaapt.

  Max25
  

  Max, sinds 2016, altijd al een idee onderweg.

  Max26

• Dit boek is gemaakt voor Max, uit de woorden en foto's van de mensen die van Max houden.

  huisdierboek.nl